Rainer Maria Rilke. Shqipëroi Eda Zari S´ja njojtëm kok´n e tij t´papërshkruar, ku kokordhokët ju patnë burrërruar. Por busti tij si një shandan ende praruar, ku shikimi i tij, sado gjymtuar, prap´rri përndritur. Përndryshe e tija dërrasë e gjirit s´bën vaki tët´verbojë, as në përdredhjen paqtore kurrfar´buzëqeshje s´bie mbi ijet e tij lakore që mbartin mesthelën e krijimit. Nët´kundërt ky gur dot´rrinte minuk dhe shëmtak një xhungë shkëmbi habitare që s´vetëtin si lëkur´grab